به بهانه 27 خرداد روز جهانی مقابله با بیابانزائی
در فرهنگ فارسی عمید در خصوص بیابان چنین آمده است: دشت، صحرا، زمین پهناور و بیآب و علف» از گذشتههای دور هم مردم در فرهنگهای مختلف بیابان را محلی متروک و خالی از سکنه و زندگی میدانستند،در زبان انگلیسی محل متروک و خالی از سکنه را deserted area میگویند ریشه همه اینها واژه desert یعنی بیابان است وهمین فضا در ادبیات ایران هم وجود دارد چنان که در بسیاری موارد، از بیابان به محلی بیآب و علف و مهلکهای مرگبار یاد شده است. خلاصه آنکه بیابان در حافظه تاریخی همه ملل جایی بیآب و علف است و آبادکردنش کاری است بسیارارزشمند.
دراثر پدیده بیابان زایی هر ساله میلیونها هکتار از اراضی کشاورزی، مراتع و جنگل ها در سراسر جهان به بیابان تبدیل می شودواین زنگ خطری برای کل بشریت است که در مورد این مناسبت اقدامات وفعالیتهایی هر چند نمادین انجام دهند،اصولاً بیابان زایی یعنی تبدیل زمین های حاصلخیز به بیابان به دلیل کاهش کیفیت خاک وکمبود رطوبت است و این پدیده میلیاردها نفراز مردم جهان را تحت تاثیرخود قرار داده است این پدیده برسطح وسیعی از سرزمین های خشک وکل زمین های جهان اثر می گذارد، از این نظر است که باید همه به این مهم توجه نمایند و بیابان زایی، همراه با تغییر آب و هوا و از دست دادن تنوع زیستی، به عنوان بزرگترین چالش توسعه پایدار توجه ویژه داشته باشند.
یکی ازعلل پدیده بیابان زایی، تغییر شرایط آب و هوایی است، که شامل کم شدن میزان بارندگی،خشکسالی های متوالی، گرم شدن جوزمین، آلودگی هوای شهرها و ازدیاد گاز کربنیک که در افزایش دمای جو زمین دخالت دارد و یکی دیگر از عوامل بیابان زایی، فعالیتهای انسانی است، که موجب تبدیل زمین های کشاورزی به مناطق مسکونی، تبدیل جنگل ها ومراتع به زمین کشاورزی، توسعه فعالیت های صنعتی در اراضی قابل کشت،عدم رعایت اصول صحیح کشاورزی و آبیاری، چرای بی رویه دام ها در مراتع و .....را می توان نام برد.
بد نیست که بدانیم نزدیک به80درصد وسعت ایران را مناطق خشک و نیمه خشک تشکیل می دهند و هر ساله به کویر های ایران افزوده می شود و تنها راه جلوگیری از بیابان زایی حفاظت از درختان، مراتع وجنگل ها که عامل موثر در حفظ خاک ، تقویت پوشش گیاهی و کاشت گیاه ودرختکاری موجب کاهش تخریب خاک می شود.
کنوانسیون جهانی مقابله با بیابانزایی سازمان ملل متحد (UNCCD) با هدف ایجاد مشارکت جهانی برای معکوس کردن و جلوگیری از بیابان زایی، تخریب زمین و کاهش اثرات خشکسالی در مناطق آسیب دیده به منظور کاهش فقر و حمایت از محیط زیستی پایدار در سال ۱۹۹۴ تاسیس گردیدو برای بهبود شرایط زندگی مردم در مناطق خشک، حفظ و بازگرداندن توان زمین و بهره وری خاک و برای کاهش اثرات خشکسالی با یکدیگر همکاری می کنندو با تشویق مشارکت مردم محلی در مبارزه با بیابان زایی و تخریب سرزمین، تسهیل همکاری بین کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه و انتقال دانش و فن آوری سعی در بهبود مدیریت پایدار زمین دارد.
به این جمله توجه داشته باشیم که:«جنگل ها پیش از پیدایش انسان و بیابان ها پس از انسان بوجود آمده اند،زمین به آیندگان تعلق دارد، بیایم آن را در مقابل اثرات تغییر اقلیم حفظ نمائیم بیائید با هم جهانی سبز بسازیم.(روابط عمومی اداره کل منابع طبیعی آبخیزداری استان همدان)

نظر شما :